Waarom heb ik als moeder gekozen voor de Sudburyschool Harderwijk?

Door Eri Lieke van Alphen de Veer[1]

Het eerste waar ik aan denk als ik zou moeten zeggen waarom ik voor Sudburyschool Harderwijk heb gekozen is omdat mijn dochter hier gezien wordt als een volwaardig mens. Wat een Sudburyschool is, is heel helder beschreven op de website van de Sudburyschool Harderwijk. Hieronder geef ik nog wat meer argumenten vanuit mijn perspectief.

  • Het is een plek waar ik weet dat niemand mijn kind zal pushen welke kant dan ook op.
  • Een plek waar er inspiratie is door alle verschillende leeftijden en wat een ieder zelf onderneemt.
  • Het is het een plek waar alle stafleden met de neuzen dezelfde kant op staan.
  • En wat ik al eerder schreef; een plek waar mijn dochter wordt gezien als volwaardig mens.

Een paar voorbeelden en verhalen:

Tijdens het intake gesprek hebben we het erover gehad wat er wel moet op school. Een van de dingen is dat je jezelf ‘intekent’ en dus de tijd opschrijft wanneer je binnenkomt en wanneer je vertrekt. Hierop zegt mijn dochter: “ik kan nog niet schrijven.” Ze kijkt een beetje naar beneden. Er wordt uitgelegd dat je ook iemand mag vragen je te helpen. Het is belangrijk dat je de verantwoordelijkheid neemt dat het gebeurd. Je hoeft dit dus niet per se zelf te doen. En, dat je lezen en schrijven op een gegeven moment zelf zal leren. Ze knikt en kijkt weer omhoog. Dan zegt ze “maar ik kan eigenlijk al wel een beetje schrijven”.

In de afgelopen weken spreekt mijn dochter met regelmaat Engels met mij. Volzinnen als “can you help me?” en “do you want to play with me?” of “this is really awesome”. Bij deze laatste zin vroeg ze. Is ‘awesome’ wel het goede woord? Wat wil je zeggen in het Nederlands? “Fantastisch, geweldig en super maar ook prachtig.” Ja, dan heb je het goede woord te pakken.

Waardoor ontwikkelt zij zich? En dat zonder vast lesprogramma?

Ze kan haar eigen passies najagen. Dit is met name heel veel spelen. Dit spelen is essentieel. Hier wordt zoveel in ontdekt en geleerd. Op allerlei vlak. Als je meer wilt lezen over dit onderwerp dan kun je bijvoorbeeld het boek of de blogs lezen van Peter Gray.

Een stuk wat hij schreef voor Psychology Today begint zo: “In play, children practice many skills that are crucial for healthy development. They practice physical and manual skills, and social skills. “

Hier een link naar het stuk: free play is essential for normal emotional development

De volgende quote sprak mij ook aan:

“It is in playing, and only in playing, that the individual child or adult is able to be creative and to use the whole personality, and it is only in being creative that the individual discovers the self.” ~ D.W. Winnicott

Ze weet wat ze ‘nog niet zelf’ kan. Er zijn duizenden manieren om hiermee om te gaan. Zoals vragen aan iemand anders het voor je te doen. En op een gegeven moment wil je het wel zelf kunnen.

Ik heb elk jaar een brief aan haar geschreven rond haar verjaardag. In de brief van haar 2e jaar staat iets over wat ze allemaal zelf kan en de vraag wat ze nu zelf kan. Toen ik deze brief vorige week voorlas antwoordde ze op deze vraag: “als ik dat allemaal op moet noemen zijn we een maand bezig”. Zo mogen verder leren op natuurlijke (informele) wijze is wat er op de Sudburyschool gebeurt en wat ik haar zo gun.

Ik heb nu het vertrouwen dat ze leert wat van pas gaat komen voor wat zij wil. Dit is gekomen door het horen van ervaringen, te spreken over mijn zorgen, veel te lezen en vooral goed te kijken naar mijn eigen dochter. Ik weet dat, als ze iets nodig gaat hebben, ze zich ervoor in zal zetten. Maar dat ze dit soms ook juist een poos niet doet, daarin leert ze zichzelf kennen. Succes in het leven betekent in mijn ogen niet het slagen voor diploma’s. Succes heeft meer te maken met je eigen passie(s) kunnen najagen, sociale competenties kunnen opdoen en zelfredzaam zijn.

Hiermee gaat ze ‘verder’ komen. Wat de toekomst ook brengen mag.

 

[1] Over de schrijfster:

Mijn naam is Eri Lieke van Alphen de Veer. Ik werk sinds een jaar of 12 in het basisonderwijs en ben opgeleid als Montessoridocent. Het basis idee van Sudburyonderwijs heeft veel gemeen met wat Maria Montessori beschreven heeft; hoe belangrijk vrijheid, interactie met verschillende leeftijden en intrinsieke motivatie zijn om tot ontplooiing te komen. Ik werk nu ruim twee jaar in het democratisch onderwijs. Naast mijn passie voor ontwikkeling (ook die van mijzelf) ben ik moeder van een dochter van 5 jaar. Op de Sudburyschool Harderwijk ben ik onder andere bezig met het schrijven van blogs, activiteiten vanuit het Spelgezelschap, het coördineren van het juridisch comité, yogales en het voeren van gesprekken.

 

Hoe het is om je kind naar een Sudburyschool te laten gaan.

Door: Mimsy Sadofsky, 1998, Reflections on the Sudbury Model.
Originele titel: How it Feels to Send Your Child to a “Free” School.[1]

In de loop van de jaren hebben wij geconstateerd dat ouders die kiezen om hun kinderen naar de Sudbury Valley School te sturen zeer weinig dingen gemeenschappelijk hebben. Er is bijvoorbeeld geen overeenkomst in sociaaleconomische klasse. Eigenlijk is het zelfs onmogelijk om hen te “classificeren” op basis van de informatie die wij van hen hebben. Het is wel duidelijk dat de meerderheid van de ouders worstelen om onze school te kunnen bekostigen. Er is ook vaak geen overeenkomst in de opvoeding thuis, althans voor zover wij dat kunnen constateren. Vaak blijken het ouders te zijn die hun kinderen doorgaans niet naar particuliere scholen zouden sturen. Het zijn het soort mensen die over het algemeen van mening zijn dat privéscholen een zweem van elitarisme over zich hebben en dat vinden ze onplezierig. Lees verder

VRIJHEID, VERVELING EN MOTIVATIE

Door Stephanie Sarantos, mede-oprichter, staflid en ouder van de Clearwater School[1].

Op een Sudburyschool zijn studenten in staat om hun activiteiten en bezigheden vrij te kiezen, elke dag van het jaar. Het is om die reden zo verrassend dat je studenten soms vanuit een onmacht “School is zo saai! Er is niets te doen!” hoort zeggen.

Hoe kunnen studenten zich vervelen op een school die geen verplichte opdrachten, leerlijnen of tijdschema’s heeft? Studenten die van andere scholen naar een Sudburyschool overgaan verwachten vaak dat ze aan de verveling kunnen ontsnappen, wetende dat ze in staat zijn om precies die dingen te gaan doen die hen het meest interesseren. In plaats daarvan ontdekken zij vaak dat verveling op een Sudburyschool van een geheel andere aard is. Verveling die leidt tot goede resultaten, zoals initiatief nemen, zelfvertrouwen krijgen en de mogelijkheid om persoonlijke doelen te bepalen en te leren doorzetten.

Lees verder

Een lentedag op Sudburyschool Harderwijk

Het is de eerste echte voorjaarsdag. Het lijkt alsof de zon op iedereen invloed heeft. De sfeer is licht en speels en er klinken opgewekte ‘goedemorgens’ door de school. Ik ben ietsje te laat. Dit heeft ook voordelen. Het verwelkomd worden met de vraag of ik koffie wil…. Heerlijk.


Vandaag heb ik weinig vaste punten op mijn lijstje. Als schoonmaakcoördinator maak ik elke maand een nieuw rooster. Nu er een nieuwe student is bijgekomen moet dit rooster worden aangepast. Een van de weinige dingen die moeten op school is je schoonmaaktaak uitvoeren. Dit geldt voor alle leden van de schoolmeeting; studenten (4-18jaar) en staf (wat ouder). Daarnaast heeft een groot deel een taak vanwege het deelnemen aan een gezelschap of comité. Deze maken de school zoals ze is en zorgen ervoor dat zaken goed lopen. Voorbeelden zijn het spelgezelschap en het keukengezelschap (dit laatste gezelschap werd gered van de ondergang ‘als ik geen pizza meer kan opwarmen, ga ik zelf wel in het gezelschap’). En natuurlijk is iedereen een keer aan de beurt bij het deelnemen aan het rechtssysteem op school. Dat werkt als een tierelier, daarvan ben ik nog steeds onder de indruk. Meer hierover een andere keer. Lees verder

Eindelijk de juiste school gevonden

In de korte tijd dat mijn zoon (15) op school zit is hij zelfstandiger geworden in de thuissituatie. Hij vraagt mij letterlijk om bepaalde zaken niet meer voor hem te doen! Zijn eigen verantwoordelijkheid is enorm gegroeid. Dit is een groot verschil. Op de vorige school werd alles bepaald en aangereikt, thuis was ik erg ondersteunend en nu leert hij echt zijn eigen zaken te regelen. Dit is een enorme omslag.

Hij is ook ontspannen en heeft zin in school. Zijn verzuim op voorgaande school was best hoog. Vaak geen zin en strijd in de ochtend om te zorgen dat hij op tijd naar school ging. Regelmatig lichamelijke klachten als hoofdpijn en vermoeidheid. Dit is nu anders. Hij zet zelf zijn wekker en gaat op eigen initiatief naar school. In de ochtend ben ik al naar mijn werk en hij gaat zelfstandig naar school. Dit was voorheen onmogelijk. Lees verder