De strategie van het ‘Niets Doen’

door Carolyn Shepard Fox
Oorspronkelijke titel: The ‘Do Nothing’ Strategy.

Toen Sarah, mijn oudste dochter, drie-en-een-half was, zat zij op een peuterschooltje 20 minuten rijden bij ons vandaan. Een plek waar ze Sarah de vrijheid gaven om te groeien en te ontwikkelen zonder opgelegd programma. Telkens als ik haar ophaalde vroeg ik “Wat heb je gedaan vandaag?” Als ik in de achteruitkijkspiegel keek, zag ik haar rustig in haar autostoeltje zitten en keek ze aandachtig uit het zijraam en ze antwoordde: “Oh, eigenlijk niets.” Lees verder

Afstuderen op Sudburyschool Harderwijk

Als kind was ik erg enthousiast, leergierig en onderzoekend. Dit ben kwijtgeraakt door een geschiedenis van teleurstellingen en faalangst op mijn vorige scholen. Met gebrek aan zelfvertrouwen en hoop begon ik op de Sudburyschool in Harderwijk.

Lees verder

Blije gezichten

Blije gezichten deze ochtend. Er worden spelletjes gespeeld, workshops voorbereid (o.a. ‘slijm maken’) en in verschillende ruimtes zijn studenten met hun eigen dingen bezig. Het is 12 uur en we hebben met een paar studenten en stafleden net gesproken over een nieuwe indeling van de website. Buiten want al is ‘t fris, de zon schijnt.

Lees verder

Mats zegt: “Ik werd met rust gelaten”

Kun je jezelf even voorstellen?

Ik ben Mats, 18 jaar oud en ik zit op de Sudburyschool in Harderwijk. Op het moment woon ik zelf in Zutphen. Ik zit hier 1,5 jaar op school.

Hoe ben je hier terecht gekomen?

Ik ben compleet vastgelopen in het huidige onderwijssysteem. Op jonge leeftijd ben ik verhuisd vanuit het buitenland. In mijn schoolcarrière ben ik vaak gewisseld van soort onderwijs. Ik ben van het VWO afgestroomd en uiteindelijk op MBO terechtgekomen. Dit paste niet goed bij me. Mijn broertje is naar de Sudburyschool in Harderwijk gegaan, waardoor ik een proefweek ben gaan doen. Daarna ben ik gebleven.

Wat is er in de proefweek gebeurd waardoor je hebt gekozen te blijven? Lees verder

Waarom heb ik als moeder gekozen voor de Sudburyschool Harderwijk?

Door Eri Lieke van Alphen de Veer[1]

Het eerste waar ik aan denk als ik zou moeten zeggen waarom ik voor Sudburyschool Harderwijk heb gekozen is omdat mijn dochter hier gezien wordt als een volwaardig mens. Wat een Sudburyschool is, is heel helder beschreven op de website van de Sudburyschool Harderwijk. Hieronder geef ik nog wat meer argumenten vanuit mijn perspectief.

  • Het is een plek waar ik weet dat niemand mijn kind zal pushen welke kant dan ook op.
  • Een plek waar er inspiratie is door alle verschillende leeftijden en wat een ieder zelf onderneemt.
  • Het is het een plek waar alle stafleden met de neuzen dezelfde kant op staan.
  • En wat ik al eerder schreef; een plek waar mijn dochter wordt gezien als volwaardig mens.

Lees verder

Hoe het is om je kind naar een Sudburyschool te laten gaan.

Door: Mimsy Sadofsky, 1998, Reflections on the Sudbury Model.
Originele titel: How it Feels to Send Your Child to a “Free” School.[1]

In de loop van de jaren hebben wij geconstateerd dat ouders die kiezen om hun kinderen naar de Sudbury Valley School te sturen zeer weinig dingen gemeenschappelijk hebben. Er is bijvoorbeeld geen overeenkomst in sociaaleconomische klasse. Eigenlijk is het zelfs onmogelijk om hen te “classificeren” op basis van de informatie die wij van hen hebben. Het is wel duidelijk dat de meerderheid van de ouders worstelen om onze school te kunnen bekostigen. Er is ook vaak geen overeenkomst in de opvoeding thuis, althans voor zover wij dat kunnen constateren. Vaak blijken het ouders te zijn die hun kinderen doorgaans niet naar particuliere scholen zouden sturen. Het zijn het soort mensen die over het algemeen van mening zijn dat privéscholen een zweem van elitarisme over zich hebben en dat vinden ze onplezierig. Lees verder