Leren en ontwikkelen

Op Sudburyschool Harderwijk leren kinderen hun eigen en unieke talenten, motivaties, persoonlijkheid en identiteit kennen, en deze zodanig te ontwikkelen dat ze deze waardevol kunnen inzetten voor de samenleving. Iedereen is anders. Ieder ontwikkelingspad is anders. Op Sudburyschool Harderwijk kan iedere leerling zich ontwikkelen in een richting die het beste bij hem of haar past, in een eigen tempo. Deze methode is uniek en als gevolg hiervan heeft op een Sudburyschool nog nooit een geval van dyslexie voorgedaan.

Op het eerste gezicht kan het model waarop Sudburyschool Harderwijk zich baseert, onbegrijpelijk overkomen. Bedenk daarbij dat wij als volwassenen al generaties lang zijn gaan geloven dat onderwijs een noodzakelijk kwaad is wat opgelegd moet worden. De meeste ouders kunnen de manier waarop kinderen leren op een Sudburyschool vaak wel relateren aan de manier waarop zijzelf als volwassenen leren. Volwassenen ontwikkelen zich over het algemeen op informele manieren, door te praten met collega’s, boeken te lezen, op het internet op zoek te gaan naar antwoorden op vragen, hulp te vragen en te experimenteren met hobby’s of een roeping. Als volwassenen een idee uitwerken, vakken leren of vaardigheden verwerven op nieuwe gebieden, zijn ze vaak gemotiveerd door interesse en doen ze het niet op een bevel. Kinderen op Sudburyschool Harderwijk genieten dezelfde vrijheden, ze worden niet gedwongen een voorgeprogrammeerd vakkenpakket te leren, zodat ze hun interesses kunnen onderzoeken in een tijdsspanne die bij hen past. Ze kunnen leren met vallen en opstaan, hun neus stoten en weer opnieuw proberen, of niet, en te genieten van de beloning van het bereiken van doelen, zonder de straf van slechte cijfers. Als zij dan uit eigen motivatie uiteindelijk ervoor kiezen examens te doen, komt de keuze voor het aanvaarden van de consequentie voor het leren van een vakkenpakket vanuit een eigen motivatie.

Het belang van de leeftijdsmix

De diversiteit van mensen in de schoolgemeenschap vormt een onuitputtelijke bron voor leren en ontwikkelen. Heel veel wordt geleerd door de activiteiten die ondernomen worden, door het voorbeeld te volgen en door geïnspireerd te raken door een ander.

Studenten leren hoofdzakelijk door te spelen, door te observeren, door te communiceren en door vragen te stellen. Het grootste gedeelte van de dag zijn ze actief en door de enorme verscheidenheid aan leeftijden is er ook altijd iets te doen, te zien of te beleven. Ze worden meegenomen door ouderen in een spel, worden voorgelezen en worden geholpen als ze iets nog niet zelfstandig kunnen. De interactie met oudere studenten en zelfs pubers in omgang met jonge studenten, maakt dat de ouderen zich ‘verantwoordelijker’ voelen. De ervaring is dat deze jonge studenten soms een ‘zachte’ kant aanspreken van de stoere pubers. Jonge studenten voelen zich beschermd in de relatie met oudere studenten. Deze interactie leert de jongere studenten zich te ontwikkelen, omdat ze zoveel voorbeelden om zich heen zien, van net iets oudere tot veel oudere studenten.

De schoolgemeenschap >>>